Jan Paweł II inspiruje młodzież


Wy jesteście przyszłością świata mówił Papież do młodych. Słowa te nie pozostały bez echa, zaowocowały wieloma świadectwami wiary.

Karol Wojtyła był wyjątkowym humanistą, który sprawy kościelne potrafił doskonale połączyć ze świeckimi; jak nikt inny rozumiał zwykłych ludzi. Jego niezwykle bogata twórczość dotyczyła podstawowych wartości, norm, moralności, rozjaśniała egzystencjalne wątpliwości i rozterki człowieka. Jan Paweł II pisał dramaty, poezję, rozliczne rozważania, opracowania filozoficzne. Wiele z jego książek stało się bestsellerami tłumaczonymi na kilkadziesiąt języków. Tak bogata biografia literacka i niezwykła osobowość pociągały za sobą tłumy, dla których stał się wielką inspiracją. Również kobiórscy gimnazjaliści, zafascynowani działalnością papieża stworzyli wiele pięknych i ciekawych utworów. Oto niektóre z nich:


Pamiętam Cię, Ojcze Święty!

Jak bym mogła zapomnieć o Tobie?

O Tobie, który pamiętasz o wszystkich

To Ty wiesz, czego potrzebuję.

Chłopiec z Wadowic,

Na boisku „Lolek”.

Twój uśmiech –

otwarte okno dla wszystkich.

Twoje spojrzenie –

odbicie uczciwości i mądrości.

Twoje łzy –

znak obecności w smutku i radości.

Twoja droga przez życie była trudna,

lecz kochałeś tego,

do którego szedłeś –

Boga.

Anna Siemiątkowska, 2005 r.


Szukał. Zaglądał w każdy zakamarek. Nawet tam, gdzie najciemniej.

W deszczu. W słońcu.

Kiedy droga pękała w trakcie suszy.

Szukał. W przyjaznym cieniu drzew. W szumie wiatru.

W pięknie gór. W hałasie miasta.

Pukał w potężne, metalowe, sterylne drzwi – odpowiadało echo.

Chciał wejść przez starą furtkę – wzdychała tylko rdza.

Czasami siadał tylko na kamieniu i płakał

Po ludzku. Po cichu. Po ciężkim odcinku drogi.

I kiedy zbliżał się początek innej drogi, przyszliśmy.

Powiedział wtedy: „Szukałem Was, teraz wy do mnie przychodzicie”

I uśmiechnął się.

Po ludzku. Szczerze. Przed wędrówką, na którą czekał.

Dominika Kukla